Używamy plików cookies, aby ułatwić Ci korzystanie z naszego serwisu oraz do celów statystycznych. Jeśli nie blokujesz tych plików, to zgadzasz się na ich użycie oraz zapisanie w pamięci urządzenia. Pamiętaj, że możesz samodzielnie zarządzać cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki. Drogi Publiczne - Niepełnosprawni w ruchu drogowym
   
   

zalecenia  

   

mapy  

   

wzory pism  

   

Po godzinach  

   

ogrodzenia metalowe

   

bariery drogowe

   

niepełnosprawni w ruchu drogowym

 

 

Niepełnosprawni w ruchu drogowym

Dla wielu osób niepełnosprawnych  transport indywidualy jest jedynym rozwiązaniem dla realizacji celów integracji zawodowej oraz społecznej, szczególnie w miejscach gdzie komunikacja zbiorowa jest słabo rozwinięta, lub ona nie funkcjonuje. Z racji ich obniżonej sprawności fizycznej ważne jest aby osoby te dotarły do celu swej podróży tak blisko jak to tylko możliwe.

Polskie prawo w zakresaie transportu i ruchu drogowego przewiduje następujące ułatwienia dla tych osób:

 

Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 z późn. zm.)

 

Art. 8. ust. 1. Osoba niepełnosprawna o obniżonej sprawności ruchowej, kierująca pojazdem samochodowym oznaczonym kartą parkingową może nie stosować się do niektórych znaków drogowych dotyczących zakazu ruchu lub postoju, w zakresie określonym przepisami, o których mowa w art. 7 ust. 2.
2. Przepis ust. 1 stosuje się również do:
1) kierującego pojazdem przewożącego osobę o obniżonej sprawności ruchowej;
2) pracowników placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych pozostających pod opieką tych placówek.
3. Karta parkingowa powinna być umieszczona za przednią szybą pojazdu samochodowego w sposób umożliwiający jej odczytanie.
4. Kartę parkingową, za opłatą, wydaje starosta.
5. Kartę parkingową osobie, o której mowa w ust. 1, wydaje się na podstawie wydanego przez zespół do spraw orzekania o niepełnosprawności:
1) orzeczenia o niepełnosprawności,
2) orzeczenia o stopniu niepełnosprawności,
3) orzeczenia o wskazaniach do ulg i uprawnień
- wraz ze wskazaniem, o którym mowa w art. 6b ust. 3 pkt 9 ustawy  z dnia 27 sierpnia 1997 r. o
rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz. U. z 2008 r. Nr
14, poz. 92, z późn. zm.).
6. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio w stosunku do kierujących pojazdami zaopatrzonymi w kartę parkingową wydaną za granicą.
7. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór karty parkingowej, uwzględniając w szczególności konieczność ujednolicenia wzoru karty parkingowej z rozwiązaniami przyjętymi w krajach europejskich, w celu umożliwienia korzystania osobom niepełnosprawnym z ulg i przywilejów w ruchu drogowym, określonych w przepisach prawa krajowego;
1a) wzór oraz tryb wydania karty parkingowej dla placówek, o których mowa w ust. 2 pkt 2;
2) wysokość opłat za  wydanie karty parkingowej, uwzględniając koszty związane z jej wydaniem i dystrybucją.
8. Minister właściwy do spraw transportu w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zabezpieczenia społecznego i ministrem właściwym do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, rodzaj placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją osób niepełnosprawnych uprawnionych do uzyskania karty parkingowej oraz tryb wydawania tym placówkom karty parkingowej, mając na względzie zapewnienie wydawania karty właściwym placówkom.

 

 

Rozporządzenie Ministrów Infrastruktury Oraz Spraw Wewnętrznych i  Administracji z dnia 31 lipca 2002 r. w sprawie znaków i sygnałów drogowych. (Dz. U. z 2002 r. Nr 170, poz. 1393 z późn. zm.) określa dokładnie do jakich znaków osoby niepełnosprawne lub osoby je przewozące mogą się niestosować: 
 

§ 33 ust. 2: Uprawniona osoba niepełnosprawna o obniżonej sprawności ruchowej, kierująca pojazdem samochodowym, oraz kierujący pojazdem przewożący taką osobę mogą, pod warunkiem zachowania szczególnej ostrożności, nie stosować się do zakazów wyrażonych znakami: B-1, B-3, B-3a, B-4, B-10, B-35, B-37, B-38 i B-39.

 

Wykaz w/w znaków wraz z ich symbolami:

 

"zakaz ruchu w obu kierunkach" (B-1),
 

"zakaz wjazdu pojazdów silnikowych, z wyjątkiem motocykli jednośladowych" (B-3),
 

"zakaz wjazdu autobusów" (B-3a),
 

"zakaz wjazdu motocykli" (B-4),
 

"zakaz wjazdu motorowerów" (B-10),
 

"zakaz postoju" (B-35) - dopuszczalny czas postoju dłuższy niż 1 minuta jest wskazany na znaku albo na umieszczonej pod nim tabliczce,
 

"zakaz postoju w dni nieparzyste" (B-37),
 

"zakaz postoju w dni parzyste" (B-38),
 

"strefa ograniczonego postoju" (B-39)

 

 


Często zdarza się iż oznakowanie drogi znakiem B-1 jest podyktowane warunkami technicznymi, np. gdy w ciągu drogi został uszkodzony obiekt mostowy lub stan techniczny tej drogi powoduje poważne zagrożenie dla każdego ruchu kołowego, wtedy pod znakiem należy umieścic tabliczkę "dotyczy także niepełnosprawnych". Przypadek taki został opisany w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2003r., Nr 220, poz. 2181 z późn. zm.)

 

 
 
Rozdział 3.1.2. Zakres obowiązywania i sposób umieszczania znaków
 
(...) Znaki B-1, B-3, B-3a, B-4, B-10, B-35, B-37, B-38 i B-39 nie dotyczą uprawnionej osoby niepełnosprawnej o ograniczonej sprawności ruchowej, kierującej pojazdem samochodowym oraz kierującego pojazdem przewożącego taką osobę. Jeżeli warunki lokalne uzasadniają ujęcie zakazami wynikającymi z tych znaków również uprawnione osoby niepełnosprawne o ograniczonej sprawności ruchowej, to pod znakiem należy umieścić tabliczkę z napisem: „Dotyczy także niepełnosprawnych".

 

 

Rozporządzenie o którym mowa w art. 8 ust. 7 ustawy Prawo o ruchu drogowym to Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 30 marca 2004 r. w sprawie wzorów kart parkingowych dla osób niepełnosprawnych i placówek zajmujących się opieką, rehabilitacją lub edukacją tych osób (Dz. U. z 2004 r. Nr 67, poz. 616).

 - rozporządzenie

Rozporządzenie to zostało wydane zgodnie zleceniem Rady Europejskiej z dnia 4 czerwca 1998 r. dotyczące kart parkingowych dla osób niepełnosprawnych (98/376/EC)

 - zalecenie 98/376/EC

 

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego i warunków ich umieszczania na drogach (Dz. U. z 2003r., Nr 220, poz. 2181 z późn. zm.) prawidłowe oznaczenie miejsca parkingowego dla osób niepełnosprawnych lub osób ich przeworzących to zestaw znak pinowy B-18-a wraz z tabliczką T-29 oraz znak poziomy  P-24. Schemat oznakowania przedstawiono na poniższym szkicu:

 

 
Na podstawie Art. 13b ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm) "rada gminy (rada miasta), ustalając strefę płatnego parkowania może wprowadzić opłaty abonamentowe lub zryczałtowane oraz zerową stawkę opłaty dla niektórych użytkowników drogi". Standardem już staje się iż w uchwałach rad gminy (miast) dla osób niepełnosprawnych stawka za parkowanie jest zerowa, i nie muszą one  ponosić żadnych kosztów związanych z parkowaniem. Powyższa reguła jest takze stosowana nie tylko przy wyznaczaniu opłat za korzystanie z miejsc postojowych przy drogach publicznych, lecz także w przypadku ustalania opłaty za korzystanie parkingów miejskich. 

 

Przy lokalizacji lub budowie/przebudowie miejsca dla niepełnosprawnych należy braą pod uwagę wymiary takiego stanowiska, określowne w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. (Dz. U. z 2002r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.)

 

§ 21. 1. Stanowiska postojowe dla samochodów osobowych powinny mieć co najmniej szerokość 2,3 m i długość 5 m, przy czym dla samochodów użytkowanych przez osoby niepełnosprawne szerokość stanowiska powinna wynosić co najmniej 3,6 m i długość 5 m, a w przypadku usytuowania wzdłóż jezdni — długość co najmniej 6 mi szerokość co najmniej 3,6 m, z możliwościa jej ograniczenia do 2,3 m w przypadku zapewnienia możliwości korzystania z przylegajàcego dojścia lub ciągu pieszo-jezdnego.

 

 

   

statystyka strony

Nasza witryne przeglada teraz 12 gości.

   
   
© DROGIPUBLICZNE.EU